نامه به 1402
نامهای به 402ی عزیزم. ای 402ی لعنتی. امروز 29/اسفند توست. و تو را نمیتوان ثبت نکرده رها کرد. در پکیج
1402-12-29
بدون دیدگاه
آزادانه
کلبهی امن
در خانهی مهدیس نشستهام. پشت میز ناهارخوری رو به در بالکنش. همهی پنجره و درها یا با پرده پوشیده شدهاند
1402-12-19
1 دیدگاه
سبحان | «بنویس»
ساعت یازده و نیم. طبقهی دومِ کافهرستوران «سیناپلاس». بالکن کافه نه، داخلِ کافه کنارِ پنجرهی سمتِ چپی، رو به دیوارِ
1402-10-27
بدون دیدگاه
پسری که در تابلو زندگی میکند
اولین واکنش من به هر علم و آگاهیای همیشه ترس است. این عادیست؟ فکر نکنم. در را باز کردم. خانمی
1402-10-23
7 دیدگاه
چگونه بگوییم که ببینند
در ماشین نشستهایم. من عقب سمت راست او پشت فرمان. پاهایش را بالا آورده است و رویِ صندلیِ شاگرد انداخته.
1402-10-20
5 دیدگاه
خرید از فروشندهای که سایز کمر حدس بزند کنسل است | داستان اول
در دورهی پیاماس لعنتی بودم. آنقدرها هم لعنتی نه. لعنتی زندگی. از کسی که پیامهایش حسابی بهمم میریخت پیامهایی دریافت
1402-10-18
بدون دیدگاه
حکمران موقت
در محلِ کارِ موقتیام برای خودم پیتزا سفارش میدهم. قصدِ ناهار سفارش دادن نداشتم. پولی یکهویی به دستم رسید. به
1402-10-14
بدون دیدگاه
میانگرا بودن
دوشنبه ساعت 21:30 شب. جلسهی دوم «حرکت توسعهی فردی». استاد پرسشنامهای را میخوانند. صفحهام پر میشود از «جیم»هایی یک شکل
1402-10-12
بدون دیدگاه