_بازم از غم می‌خوای بنویسی؟ _آره. _بازم؟ _گوش کن. _هوم؟ _رفته بودم سمینار استادم تهران. _خب؟ _یه بار دیگه می‌گم.

به یاد می‌آورم آن روزها را. و حس می‌کنم این روزها هم شبیه آن روزهاست. دلم می‌خواهد دستِ همه‌یِ انسان‌ها

لپ تاپ را باز می‌کنم و می‌نشینم. گوشی‌ام شارژ ندارد پس تا جایی که بتوانم واردِ سایت شوم به اینترنتش

به نظر می‌رسد ذهنم از قدرتِ جذبِ بالایی برخوردار است. تا قبل از آشنا شدن با رنه سینانی اصلا نمی‌دانستم

با سرعتِ زیادی رانندگی می‌کند. با برف پاک‌کن می‌رود در باکِ بنزینِ ماشین‌ها. به این حجم از تند رفتن عادت