گفت: تو این یه ساعت لحظاتی بود که خودت رو ببینی؟ گفتم: چجوری خودمو ببینم؟ گفت: هیجانات و علاقه ات

لعنت. لعنت به روزی که دیدمت. لعنت به روحت که روحم را شیفته کرد. لعنت به قلبم که بدونِ اطلاعِ

کادوی تولد چه می‌خواهی؟ برنامه‌ی آینده‌ات چیست؟ برای عید لباس چه می‌خری؟ هدف و ایده‌آل شغلی‌ات چیست؟ گرفتن. به دست

در کامپیوتر نوشتم: خودم و خدا بدانیم که چقدر خوب دارم از پس انسان بودن برمیام. این جمله حسی عجیب