_دیگه بغلش نمی‌کنم. +کیو؟ _نوزادِ دخترخاله‌امو. +چرا چی شده؟ _وقتی بغلش می‌کنم تراکم سلول‌های قفسه‌ی سینه‌ام می‌ره بالا. می‌خندد:« یعنی

خوابش نمی‌برد. قلبش شکسته بود. دوستش به دوستی دیگر گفته بود:« نمی‌دونم چه مرگشه دو روزه قیافه می‌گیره.» پتو را

آدم خاصی بود. هر وقت نگاهش می‌کردی غمی در چشمانش بود. ناخوش‌احوالی برایش عادت بود یا بازی نمیدانم. اکثر مواقع

اطرافم جنگی بپاست. خون می‌ریزند، وسایل را می‌شکنند، وسایل تیز و غیرتیز را به این‌طرف و آن‌طرف پرت می‌کنند؛ و